Gearchiveerd onder: Uncategorized
Vandaag zijn we op tijd opgestaan. We zouden namelijk om half 9 naar Magba vertrekken, een dorpje hier in de omgeving. We zouden met de pickup-jeep van het ziekenhuis gaan. Er zouden 8 mensen meegaan. Het doel van de tocht is medisch zorg in de afgelegen gebieden brengen, het hoofddoel is echter de kinderen vaccineren. Eens per maand gaat er een ploeg heen.
Ik had op tijd mijn wekker gezet om op tijd te kunnen zijn. Helaas had ik me verslapen. Om 8 uur schrok ik wakker. Snel opgestaan en klaar gemaakt. Helaas was er geen waterdruk dus een verfrissende douche zat er niet in. Snel ontbeten en spullen gepakt. Toen kwam Lotte binnen iets voor half 9, heel relaxt. Ik zei dat we snel moesten gaan, maar zij had totaal geen haast. We zouden pas om 9 uur vertrekken… Ik had dus helaas de foute tijd doorgekregen, maar nu had ik nog een half uurtje speling.
In de tussentijd was de waterdruk er weer. Ik kon dus toch nog even snel mijn verfrissende douchje pakken voordat we weg zouden gaan.
Om 9 uur stonden we dan allemaal klaar om te gaan. Er werden dozen medicijnen ingeladen en ook wat eten voor ons. Omdat we met z’n achten waren en niet iedereen in de auto paste moesten er twee personen achter in. Als jongen tussen alle meiden was ik uiteraard de klos met een broeder samen. Om 10 uur vertrokken we pas omdat alle spullen er nog niet waren. De driver Livinus werd er boos over tegen de zusters en broeder, geheel terecht.
Eerst was de weg redelijk goed, maar al snel namen we een afslag van de hoofdweg over een onverhard pad. We werden tussen alle dozen flink door elkaar geshaked. We zagen ook niets bij buiten omdat het snel ging regenen en het zeil dicht moest, dat over de laadbak gespannen was. Het was net een achtbaan alleen dan zonder relaxte stoeltjes en riemen. Bovendien ging na een enige tijd door al het geschut en onze krachten van het vasthouden de stalenconstructie, waarover heen het zeil was gespannen, los zitten aan een kant. Alle bouten raakten los. Het was dus niet meer zo safe allemaal dacht ik. Het zou gemaakt zijn de dag ervoor, maar de mannen hadden het laten afweten helaas.
Omdat de driver het te link vond worden voor mij moest ik toch maar voorin komen zitten. Met z’n vieren op de achterbank geheel klem ging het geschut vrolijk verder. Het zat wel een stuk comfortabeler dan een hard houten bankje achter in.
De weg werd steeds slechter, ook omdat het stevig regende. Toen we er bijna waren, konden we niet verder. Op de weg stond namelijk een andere jeep vast in de modder en kwam er niet meer uit. Er waren mannen bezig de wielen uit te graven en stenen onder de banden te leggen, zodat ze weer grip zouden krijgen om weg te kunnen rijden. Na een klein half uurtje geploeter door de mannen in de modder konden de jeep eruit krijgen en konden we elkaar weer passeren op de weg.
In het dorpje kwamen we snel daarna aan. Het was echt een klein dorpje. Het was marktdag dus er stonden ook allemaal kraampjes. Het zag er gezellig uit. Het outreach programma is express op een marktdag, omdat dan iedereen van verderop in het dorpje toch naar de markt komt en ze dan zoveel mogelijk mensen bereiken.
We stopten voor een klein huisje waar alleen een paar houten bankjes in stonden. Er zaten twee openingen in die afgesloten konden worden met luiken, verder was het een donkere ruimte. Het eerste wat we deden is alle dozen uit de auto pakken en de medicijnen uitstallen. Het waren allemaal plastic potjes die allemaal door elkaar neer gezet werden. Het was echt een chaos.
Na het uitpakken ben ik even fruit gaan kopen op de markt. Toen ik terugkwam werd de rijst en vis opgeschept, onze lunch. De vis heb ik maar gelaten voor wat die was, maar de rijst was wel prima. Het budget voor 8 mensen was dan ook 1000 CFA, 2 euro.
De kleine ruimte werd ingedeeld. Twee stoeltjes en een tafeltjes diende als consult plek, waar patiënten konden komen, een bank verder was de kassa en de “apotheek” waar alle medicijnen stonden. Aan de andere kant zouden de vaccinaties gegeven worden.
Als snel kwamen alle moeders met hun kinderen binnen, een stuk of 8, patiënten voor consult waren er nog niet.
Voordat de vaccinaties gegeven werden, werden de nieuwe kinderen ingeschreven. Hierna begon de educatie over borstvoeding. Dit ging met een liedje. Hierna moesten enkele moeders het voordoen voor de anderen, waarna alle kinderen aan de borst gingen. Het was echt leuk om te zien hoe dat ging. Maar het is echt super belangrijk dat de educatie gebeurd en de kinderen zo lang mogelijk borstvoeding krijgen.
Na alle educatie begonnen de vaccinaties, onder andere tegen polio en de BCG-vaccinatie, tegen TBC. Voor de BCG hadden ze ook een oplosvloeistof nodig, die was uiteraard weer niet meegekomen. Na een hoop gezoek is het maar vermengd met steriel water en op die manier toegediend. De meeste vaccinaties werden toegediend door Nicolien, de druppeltjes tegen polio dan, wat ze heel goed deed.
Voor de consulten waren weinig patiënten, dus ik had weinig te doen. Wel een paar patiënten gezien en wat lichamelijk onderzoek gedaan voor de broeder die de consulten deed, naar er was niets significants wat ik vond. Ik ben daarom maar even een rondje over de markt gaan lopen. Ik ging even in een soort cafeetje kijken en daar vond ik de driver Livinus, Sabine en de Fon van het dorp. De Fon en Livinus zaten aan het bier, Livinus bood mij er ook eentje aan. Het was dan wel een werkdag, maar ik moest toch wel een biertje gedronken hebben met de Fon, dus accepteerde zijn aanbod. Wat historie aan de fon gevraagd en redelijk snel mijn biertje opgedronken omdat we snel weer zouden gaan.
Terug in het huisje waar we zaten kwam opeens 3 patiënten binnen, de meeste voor check-up van hun zwangerschap. Ik heb hier weer het lichamelijk onderzoek gedaan. De patiënt ging in een duistere stoffige uitsparing van de ruimte op een klein houten bankje liggen voor het onderzoek. Maar ook zo lukt het uiteindelijk.
Na nog een hapje eten en alles ingepakt te hebben gingen we nog even snel de markt over. Hier hebben we voor weinig geld een enorme zak aardappels gekocht, waar we de komende tijd mee kunnen doen.
Op de terugweg zijn we nog even gestopt bij de markt in Santa. Deze markt staat bekend om de goede groenten die ze hier hebben. Hier hebben we flink ingeslagen. Alles kwam net vers van het land af.
Toen we net thuis kwamen, kwam Frubi al weer langs, om ons mee te nemen naar de culturele week, maar dit hebben we vriendelijk afgeslagen vandaag.
Na een goede maaltijd heerlijk gaan slapen, morgen weer een normale dag in het ziekenhuis.
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
