Dinsdag 13 augustus Operatiedag

augustus 13, 2008, 5:09 pm
Gearchiveerd onder: Uncategorized

Vandaag was ik iets later opgestaan. Snel gedoucht ontbeten.
In het ziekenhuis aangekomen stond de dokter al in de OK, hij was bezig met een operatie van een 7 maanden oud jongetje. Het jongetje had een invaginatie van zijn darm, dat houdt in dat de darmbuis een stukje in elkaar geschoven is. Hierdoor wordt dat stukje darm minder goed doorbloed en kan afsterven als dit te lang blijft bestaan. Het jongetje was zondag al naar het ziekenhuis gekomen, maar de arts kon pas vandaag opereren. Het was voor mij erg interessant om dit te zien, ik kreeg ik dan ook alle uitleg erover aan de operatietafel. Na de uitleg kwam Sabine ook binnen.
Uiteindelijk bleek dat een stukje darm inderdaad niet meer levensvatbaar was en dus verwijderd moet worden. Er moest dus een anastomose, een verbinding tussen twee darmdelen, gemaakt worden. Het afgestorven deel werd eruit gehaald. Het kostte een hoop tijd en geduld van de arts om de twee uiteinden darm weer een elkaar te hechten. In Nederland gebeurd dat met handige scharen die meteen hechten een stuk sneller, maar hier moet alles op de simpele manier, zonder handige tools.
Maar ik moet zeggen dat de dokter echt super goed werk afleverde. De hechtingen lekten niet aan het einde.
Wat wel triest was tijdens de operatie, was dat de assisterende broeders totaal niets wisten van de materialen die de dokter nodig had. Hechtdraden en andere materialen konden ze slecht vinden en ze gaven heel vaak de verkeerde spullen aan. Dit kostte ook een hoop tijd. Ook de voorraadkast is een puinhoop, waardoor het zoeken ook langer duurt.
Na een 3 uur lange OK was de operatie dan toch geslaagd. Dit keer was de anesthesie beter geregeld, ook omdat dr. Bakia hier strenger over is tegen de verpleegkundigen dan de andere arts van afgelopen weekend.
Na een korte pauze van een half uur stond de volgende OK al weer in de planning. In die pauze deed de arts een snelle ronde langs de opgenomen patiënten. Wij gingen thuis even snel snacken en namen ook wat mee voor de arts. We deden de laatste patiënten tijdens de ronde even mee.
Om 1 uur gingen we weer de OK in. Dit keer van een 12 jarig jongetje met een niet ingedaald testis. Deze moest verwijderd worden, anders is de kans op kanker verhoogd in die testis als hij blijft zitten. Na een korte ingreep en ook wat foto´s in de OK was de operatie snel geslaagd.
Om 3 uur waren we klaar en schoot ik nog even snel het kantoortje van Sr. Dorothy in om te vragen hoe het ging met haar Excel. Het ging goed en had alles al ingevoerd. Een paar dingetjes lukten alleen niet. Na wat simpele aanwijzingen kon ze weer verder. Binnenkort zou ik de Excel-sheet komen controleren.
Thuis aangekomen nog even een klein hapje gegeten wat Nicolien en Lotte gemaakt hadden. Snel wilde ik al boodschappen in het dorpje gaan doen voordat het weer zou gaan regenen. Het had namelijk heel de dag geregend, een prima OK-dagje dus.
Na de boodschappen om 5 uur een biertje gepakt en begonnen om mijn dagboek toch echt goed bij te werken ik vertrek van hier.
Om 6 uur maar gaan koken om op tijd te eten en ’s avonds weer door te kunnen typen. Maar om 7 uur kwam Frubi weer geheel onverwacht langs. Hij zei dat de organisatie van de culturele week langs zou komen om ons nog iets aan te bieden. Het duurde echter nog een tijd en Frubi ging ze halen. Hij had ook de zoon van de Fon meegenomen, die hij hier achterliet voor lange tijd. Ik heb wel even met hem gepraat maar was ook in de keuken bezig. Maar snel snel ging hij naar huis toe.
Snel daarna kwamen er een stuk of 15 mensen binnen. Ze boden ons een ereoorkonde aan als Holland Branch en we kregen onze contributie terug. Daarna moest iedereen met ons stuk voor stuk op de foto. Na nog wat mooie woorden en even babbelen zijn we weer opgestapt en konden we eindelijk gaan eten het was inmiddels half 9 geweest. Het was wel erg leuk dat het dorp zoveel doet aan onze aanwezigheid hier.
We hebben erg gezellig gegeten en we hadden een hoop lol.
Na het eten ben ik een poging gestart om mijn dagboek dan echt af te krijgen vanavond. Nu zit ik hier te typen om 1 uur ’s nachts en ben eindelijk helemaal up to date. Alleen mist nog steeds het verhaal van mijn reis naar het noorden. Ik heb de geschreven versie hier naast me liggen, maar helaas geen puf meer om 20 pagina’s uit te typen. Dit laat nog even op zich wachten, ik denk tot in Nederland.
Nu ga ik slapen, slaap lekker!